Barış önerisi: Çöpçatanlık

Geçtiğimiz hafta yaptığı çözüm süreci çıkışıyla bir hayli tepki toplayan Ece Temelkuran, BirGün gazetesindeki köşesinde barış projesini yazdı. Bir tür çöpçatanlık dediği projesinde Temelkuran, ”Doğulu çocuklarla” onlara hiç benzemeyen ve şifası garantilineşeli Batılı kızları bir araya getirmekten bahsediyor.

İşte Temelkuran’ın o satırları

”DOĞULU ÇOCUKLARLA ŞİFASI GARANTİLİ BATILI KIZLAR BİR ARAYA GELSİN”

Yaklaşık on yıldır yürüttüğüm şahsi bir “barış projem” var. Politik mi emin değilim, fakat reel olmadığı muhakkak. “Annelerini kurtarmak için büyüyen Doğulu çocuklarla” onlara hiç benzemeyen ve şifası garantili neşeli Batılı kızları bir araya getirmekle ilgili bir şey bu. Dışarıdan bakınca bir tür çöpçatanlık işi gibi.

DİYARBAKIR’IN VE İZMİR’İN KALBİ ARASINDAKİ KISA MESAFE

“İdeolojik arka planı” ise tamamen kalbî. İki tarafın da kalbini az çok tanıdım çünkü. Batı’nın ve Doğu’nun kalbini aynı anda bilen pek yok memlekette, meraklısı da az, malum. Koyunun olmadığı yerde bir sersem keçinin kendini Abdurrahman Çelebi ilan etmesi diyebiliriz benim durumuma. Hasılı, kendimi memur ettim bu işe: Diyarbakır ile İzmir’in iki kalbin arasındaki en kısa mesafe olduğunu ispatı gayretindeyim. Bağımsız bir muhbir gibi Doğu’nun ve Batı’nınkalplerini ihbar ediyorum bir diğerine.

BAŞARILI OLURSA BARIŞ GELİR Mİ? SANMAM

Doğrusu iddialı bir proje değil. Başarılı olduğu takdirde Ortadoğu’ya barış gelir mi? Sanmam. Dediğim gibi benim proje daha ziyade kalp ölçeğinde, herkesin kendi avuç içi kadar. En iyi ihtimalle kalbimizin haritasını değiştirir, Ortadoğu’nun değil. Amacı “beraber ağlamak” değil. Zaten beraber ağlıyoruz zira. Sadece başka başka evlerde, başka dillerde. Benimkisi daha ziyade ayrı dillerde ve fakat aynıkahkahalarla gülmeye yönelik. Genel olarak gülmeye yönelik benim projeler zaten.

DİYARBAKIR’DAN İZMİR’E GELEN GENÇ: “ÖYLE ÇOK GÜZEL KIZ VAR Kİ ŞOREŞ”

Diyarbakırlı bir arkadaştan dinlemiştim. Amed’li bir genç İzmir’e gidiyor, arkadaşına telefon ediyor. “Şoreş, kardaş” diyor, “Burada öyle çok güzel kız var ki… Bir tanesi geçiyor, arkanı dönmeye gerek yok, karşıdan hemen bir tane daha geliyor!”

DİYARBAKIR DA, İZMİR DE EYVALLAH ETMİYOR

Fakat mesele İzmirli kızın endamı değil. Tamam o da var, kabul! Ancak mesele, kalbin daha derininde saklı. Her iki şehir de deli. Eyvallah etmiyor. Başka sebeplerle evet, ama ne olsa burnu düşse eğilip almıyor. İki şehirde de mebzul miktarda dostu ve rakı sofrası olan biri olarak söyleyeyim, her iki memlekette de ikinci kadehten sonra gülen bir efkar, ağlayan bir neşe çöküyor masalara. Diyarbakır ve İzmir birbirine en uzak mesafede duran ve fakat en yakın iki komşusudur bu memleketin. Efelikten mütevellit bir yoldaşlık.

ELLERİ İZMİRLİ KIZIN ELLERİNDE BATMANLI GENÇ

Maalesef kendinden menkul bu teorim. Tek bir ispatı var: Gördüklerim. Bu aralar Düğümlere Üfleyen Kadınlar için imza günleri yapıyorum. Anadolu turnesine çıkmış artiz gibi dolaşıp duruyorum. İzmir’de ve Diyarbakır’da gördüklerim şahsi barış projemin mütevazı ve fakat engellenemez bir biçimde yürüdüğünü gösteriyor bana. İzmir’deki imza gününe, Yüksekova’dan, Batman’dan, Kızıltepe’den, Dargeçit’ten, Doğubeyazıt’tan hiç gelmediyse yüz genç gelmiştir. Elleri bir İzmirlikızın elinde, yüzlerinde Doğu’nun hınzırlığı ve mutluluğun tatlı sersemliği… Benim yazılarla buluşmuşlar falan filan. Keza Diyarbakır’da kulağıma çok İzmirli kız ismi fısıldayan delikanlı vardı. Bilen bilir, elim de uğurludur yani. İmzaladık kitapları gitti. Bakalım, gerisi kısmet!

İZMİRLİ KIZLARIN NEŞESİ KORKUTUCU OLABİLİR YA DA..

İzmirli kızların neşesi korkutucu olabilir hayatını hep “bedel” sözcüğü üzerine kurmuş bir genç adam için. O genç adamın ani sessizlikleri ve bazen mıh gibi durması anlaşılmaz olabilir İzmirli genç bir kadın için. Ama orası da artık herkesin kendi şahsi “çözüm süreci”!

KALBİN MELEZLEŞMESİ

Geçtiğimiz hafta boyunca “barış karşıtı” ilan edildik de o sebepten yazıyorum bunu. Hani derlerse “Sen ne yaptın barış için?” diye, bu da cevabım olsun. İnsanların kalbini birbirine anlattım ve sonunda birbirlerine aşık oldular. Yeryüzünün haritasını değiştirmiyor benim proje. Kendi halinde kalp haritalarına yönelik bir ufak girişim. Kalbin melezleşmesi için sessiz bir çaba. Doğu’nun “bedel”, Batı’nın “inkar” üzerine kurduğu hayatta bir çatlak. Duvarda bir çatlak…

Bir cevap yazın